เฮออ เปิดเทอมมาได้อาทิยต์แรกแล้ว เรียนสายวิทย์คณิตเนี่ย มันลำบากจริงจริ๊ง

ฮิฮิ วันนี้วันวาเลนไทน์แล้วนะคะ ท่านใดมีรักก็ขอให้หวานชื่นกันนะคะ ท่านใดยังไม่มีก็ขอให้พบเจอคนถูกใจนะคะ ฮิฮิ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับวันแห่งความรักนะคะ

เอาล่ะที่นี่เราก็ไปอ่านฟิควันวาเลนไทน์ตามสัญญาดีกว่านะคะ

นี่ ๆ ตื่น ๆ นกสีฟ้าตื่นเดี๋ยวนี้เสียงดังขึ้นจากความมืดมิด ปลุกให้นกสีฟ้าที่กำลังหลับอยู่ที่รังของตนบนต้น 

แอปเปิลในสวนของป้อมอัศวินตื่นขึ้น 

อะไรเนี่ย คนกำลังหลับสบายนกสีฟ้าบ่นพลางมองไปรอบ ๆ ข้าง 

ไม่ต้องมองหาหรอกเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง 

อ๋อ เชอรี่นั้นเองมีอะไรหรือ มาปลุกเนี่ยนกสีฟ้าถามโดยเลิกมองหา 

ก็นอนไม่หลับอ่า เล่านิทารให้ฟังทีสิเชอรี่พูด 

ไม่มีอ่ะ หลับตาไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวมันก็หลับไปเองแหละ ชิน่าเบื่อคนกำลังฝันดีมาปลุกเรื่องไร้สาระจริง ๆ เลยนกสีฟ้าบ่นทำท่าจะหลับต่อ 

ลองแล้วก็มันไม่หลับอ่า นกสีฟ้าช่วยหน่อยสินะ เธอเป็นนกสีฟ้าแห่งความสุขไม่ใช่หรือก็ช่วยกันหน่อยสิเชอรี่พูดต่อทันทีน้ำเสียงออกแนนขอร้อง 

ไม่เกี่ยวกันสักหน่อยนกสีฟ้าบ่น 

น่านะ นกสีฟ้าสุดสวยช่วยเชอรี่หน่อยนะเชอรี่ขอร้อง 

ก็ได้ ๆ ตกลงนกสีฟ้าขยี้ตาพร้อมเอ่ยถาม(หลงตัวเองจริง ๆ เลย-เชอรี่) 

เย้!เชอรี่ร้องอย่างดีใจ

เอาเป็นว่านิทารไม่รู้จะเล่าอะไรดีจะฟังอะไรล่ะนกสีฟ้าถาม

อืมเอาเป็นเรื่องราวที่นกสีฟ้าไปเจอมาล่ะกันนะเชอรี่ตอบ 

อืม.... พรุ่งนี้วันวาเลนไทล์สินะ ถ้างั้นจะเล่าเรื่องวันวาเลนไทล์ปีที่แล้วล่ะกันนกสีฟ้าครุ่นคิดก่อนบอกแล้วเริ่มเล่า 

หลังจากความมืดมิดแห่งรัตติกาล แสงสีทองก็บังเกิดขึ้นทางทิศตะวันออก แผ่ขยายอาณาเขตขับไล่ทุกสรรพสิ่งของรัตติกาลให้กลับคืนถิ่นของตน สุริยันอันร้อนแรงโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำ ราวกับผลไม้สีแดงที่น่ารับประทานแสงสีทองที่ถูกสาดส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างของทุกบ้าน ราวกับเป็นตัวปลุกให้ทุกคนลุกจากเตียงและสลัดอาการห้วงหาวแห่งนิทราไปเสียเพื่อเริ่มงานกับวันใหม่ 

ฮ้าว~~เสียงหาวดังแว่วมาพร้อมกับกิริยายกมือขึ้นป้องปากนี้มาจากหญิงสาวนางหนึ่งในป้อมอัศวิน 

ตื่นแล้วก็รีบไปอาบน้ำได้แล้วเสียงบุรุษที่อยู่ในห้องดังขึ้น หลังจากที่ปลุกสาวเจ้าอยู่นาน 

โทษทีคิล ที่ต้องให้นายปลุกตลอดเฟรินพูดพลางขยี้ตา 

รู้ตัวก็ดี ดีนะที่เดี๋ยวนี้แกตื่นง่ายขึ้นไม่งั้นคงต้องให้คาโลมาปลุกแกแทนคิลพูดพลางยิ้ม 

ไม่ต้องหรอก ให้หมอนั้นมาปลุกไม่รู้จะโดนอะไรบ้าง แกปลุกและดีแล้วคิลเฟรินว่าพลางลุกไปหยิบผ้าแล้ว 

เดินเข้าห้องน้ำไป 

แอ็ด~~ปัง เสียงเปิดและปิดประตูดังขึ้นหนุ่มผมดำหันไปมองชายอีกคนที่เข้ามานั่งที่โต๊ะแล้วเปิดเอกสาร 

มากมายที่วางอยู่และที่เอามาด้วย 

ไงคาโล งานเยอะล่ะสิท่า หอบกลับมาทำอย่างนี้นะคิลพูด 

รู้แล้วก็เงียบซะคาโลบอกโดยที่สายตายังจับจ้องที่เอกสารตรงหน้า 

งานเยอะจังนะเสียงของคนที่พึ่งออกจากห้องน้ำดังขึ้นข้าง ๆ โต๊ะ แต่ชายหนุ่มก็ไม่คิดที่จะสบัดผมเงินขึ้นดู 

ไหนดูสิว่าแล้วเฟรินก็หยิบเอกสารที่คาโลดูอยู่ขึ้นมาดู 

เอาคืนมาเฟริน!!คาโลตวาดและเงยหน้าขึ้นมามอง เฟรินสะดุ้ง แต่ก็ยังดือดึง เปิดเอกสารดู 

อะไรกันเนี่ย ต้องมานั่งเครียดกับแค่เรื่องปัญหาค่าใช้จ่ายในป้อมหรือเนี่ยเฟรินถามอย่างไม่เข้าใจ 

ก็คนส่วนใหญ่ในป้อมอัศวินเนี่ยชอบทำแต่สิ่งที่ทำให้ค่าใช้จ่ายเยอะขึ้นนี้น่าคิลพูดแทน 

เหอะ ๆ ทั้งที่ป้อมอัศวินก็มีเจ้าหญิงเจ้าชายกันเยอะแยะ ทำไม่เอาเงินมาบริจาคซะมั่งนะเฟรินพูด 

ว่าแต่เขาแกล่ะทำอย่างนั้นบ้างไหมคิลถามกลั้วหัวเราะแล้วเดินไปนั่งที่เตียง 

คิล พอได้แล้ว วันหัลงอย่าไปพูดแบบนี้นะถ้าไม่รู้จริงไม่งั้นอาจจะโดนตอกกลับมาได้นะคาโลเตือนก่อนที่ 

จะหันกลับไปหยิบเอกสารอีกแฟ้มมาดูแทน 

ไม่เห็นเป็นไหร่เลย ว่าไงเฟรินที่แกพูดออกมานะทำบ้างหรือเปล่าคิลถาม 

ข้าวที่แกทานอยู่ทุกวันนี้ที่เป็นของห้องอาหารดรากอน เงินที่นำมาจ่ายค่าซ่อมแซมป้อมเนื่องจากเหตุผลหลายชนิด ส่วนมากนะมาจากเดมอสทั้งสิ้น แกรู้บ้างเปล่าล่ะ เงินทั้งหมดนะเป็นเงินที่ฉันขอให้ท่านพ่อส่งมาทั้งสิ้นเฟรินพูดยาวเยียด ขนาดที่ว่าคิลหน้าซีดลงทันที 

เป็นไงอึ้งล่ะสิ ตระกูลแกก็ออกจะร่ำรวย ค่าฆ่าคนก็เยอะน่า แกเคยทำมาบ้างเปล่าล่ะเฟรินย้อนเมื่อเห็นทั้งห้องเงียบไป 

เอาเถอะน่าพอได้แล้วทั้งเฟรินทั้งคิลเลยคาโลหันมาปราม 

ก็ได้ แกก็อย่าคิดมากล่ะคิลเฟรินพูดพลางยิ้มเล็กน้อย 

555 เอาเถอะก็คงจะต้องคิดหนักหน่อยล่ะเรื่องค่าใช้จ่ายในป้อมนะคิลพูดเปลี่ยนเรื่อง สีหน้ากลับมาเป็น 

เช่นเดิม 

นั้นสิ.........พรุ่งนี้วันที่14 กุมภานี้น่าเฟรินเห็นด้วยก่อนที่จะเดินไปที่ปฏิทินแล้วพูดต่อ 

14 กุมภาหรือ 14กุมภา...คิลทวนคำ 

วันวาเลนไทล์ทั้งคู่พูดพร้อมกัน 

แล้ววันนั้นมันมาเกี๋ยวอะไรกับเรื่องนี้ล่ะคาโลถาม 

ก็ป้อมเราเนี่ยไหน ๆ ก็มีสามสาวที่ทำขนมเป็นนี้คิลบอก 

ไม่ใช่สามสาวแต่สี่สาวแล้วเฟ้ยเฟรินแย้ง 

พูดดีไปแกก็ไม่ค่อยอยากจะเป็นหญิงเสียเท่าไรนี่คิลตอบกลับ เฟรินเลยหยุดพูดไป 

จะอะไรก็ช่างบอกหน่อยมันไปเกี่ยวอะไรด้วยคาโลถามต่อ 

ก็ให้สาว ๆ ทำช็อกโกแล็คไงล่ะ แล้วเราก็วางขายเอาไว้ที่หน้าป้อม ที่นี้ก็มีรายรับมั้งแล้วไงล่ะคิลและเฟรินแย่งกันบอก ซึ่งคาโลเมื่อได้ฟังก็รีบเรียกประชุมทันที 

ณ ห้องของสามสาว 

นี้ตกลงพวกเราต้องมานั่งทำช็อกฯขายหรือเนี่ยแอ้งจี้บนขึ้นเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนสีเหลือง 

ก็คงใช่นะค่ะ ก็คุณคาโลเค้าสั่งมาแล้วนี้ค่ะเรนอนพูดบ้าง 

ว้า กะว่าปีนี้จะทำช็อกฯให้คนเดียวสักหน่อย แล้วจะได้มีเดทที่หวานชื่นบ้าง ดันต้องมานั่งทำขายอีกแอ้งจี้บ่น 

อย่าบ่นนักเลยน่า มาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะทำช็อกฯออกมาแบบไหนมาทิวด้าแทรกขึ้น ต่อจากนั้นทั้งสามสาวก็พากันร่วมหัวช่วยกันคิดกันอย่างหนัก 

ตลอดช่วงเวลาที่เหลือทุกคนต่างพากันทำงานที่ตนได้รับมา แม้แต่เฟรินก็ยังถูกสามสาวจับไปเป็นผู้ช่วยโดยการสอนวิธีทำช็อกโกแล็คให้ เพื่อจะได้มีคนช่วยทำอีกแรง ในช่วงนี้ทุกคนจึงมักจะเห็นป้ายประกาศของทางป้อมอัศวิน ที่ติดอยู่ทุกที่ เหล่าสาว ๆ มากหน้าหลายตาต่างพากันมาจ้องมองป้ายประกาศที่เขียนไว้ว่า 

ขอเชิญคุณสาว ๆ ทั้งหลายที่มีรักหรือแอบรักใคร และต้องการที่จะมอบช็อกโกแล็คเป็นสื่อ แต่ว่ายังหาซื้อไม่ได้ ทำไมไม่ลองมาดูที่หน้าป้อมอัศวินในตอนบ่ายโมงของวันที่13 กุมภาพันธ์ เที่ยงวันของวันที่14กุมภาพันธ์ล่ะที่นี่มีช็อกฯขายให้คุณในราคาที่ถูก คุณภาพดี และหลายรูปแบบให้ท่านเลือกซื้อ ขอเพียงคุณลองมาแล้วคุณจะไม่ผิดหวัง สถานที่ขายนั้นคือหน้าป้อมอัศวินนั้นเอง เราพร้อมที่จะส่งมอบสื่อแห่งความรักให้คุณทุกเวลา และเราจะรอคอยคุณด้วยความตั้งใจ 

คาโล วาเนบลี 

ลงชื่อหัวหน้าป้อมอัศวิน

ในวันที่13 กุมภาพันธ์นั้นตั้งแต่เช้าตรู่ก็มีหญิงสาวน้อยใหญ่ต่างพากันมาต่อาวเยียด ทำให้4สาวของ 

ป้อมอัศวินต่างพากันวุ่นวายในการทำช็อกฯหลายรูปแบบ แต่ทั้ง4สาวและทุกคนต่างก็มีความสุขเมื่อได้รับคำชมคำกล่าวที่ดีตอบแทนกลับมา ใบหน้าของทุกคนต่างก็พากันมีความสุขทั่วหน้า โดยมิได้รู้เลยว่าภัยร้ายกำลังจะมาเยือน 

14 กุมภาพันธ์ ในช่วงเช้านี้ยิ่งยุ่งเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นการที่ต้องทำช็อกฯ ต้องวิ่งไปมาระหว่างห้องครัวและสถานที่ขาย หรือแม้กระทั้งการห่อของ ก็วุ่นไปหมดจนหาเวลาพักแทบไม่ได้ จนกระทั้งในที่สุดทุกอย่างก็เสร็จสิ้นเมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงวัน 

ณ ห้องครัวของป้อมอัศวิน ที่ตอนนี้ถูกเก็บกวาดเรียบร้อยและเป็นที่รวมตัวของ4สาวที่แต่งตัวดีขึ้นแล้ว 

เอาล่ะเสร็จแล้วเฟรินตะโกนขึ้นอย่างดีใจเมื่อตนเองห่อกล่องช็อกโกแล็คและปิดท้ายด้วยการเสียบการ์ดสีสวยเข้าไป 

ทำรูปอะไรหรือเฟรินแอ้งจี้ถามถึงรูปร่างของช็อกฯ 

ไม่บอกเฟรินพูด 

เอ๊ะ บอกหน่อยสิแอ้งจี้อ้อน เป็นจังหวะเดียวกับที่ดวงตาสีน้ำตาลคู่โตเห็นชายหนุ่มที่ตนจะไปหาพอดี 

โทษทีนะ ฉันต้องไปแล้วล่ะเฟรินว่าแล้วก็วิ่งออกจากห้องไป 

ฉันก็คงต้องขอตัวบ้างล่ะมาทิวด้าพูด หยักคิ้วทีหนึ่งก่อนเดินออกไป 

อะไรไปกันหมดเลยแอ้งจี้บ่นขึ้น เป็นจังหวะเดี่ยวกับที่คิลกระโดดเข้ามาในห้องทางหน้าต่าง 

เรนอน คือฉัน...คิลหยุดพูดไปเมื่อเห็นว่าไม่ได้อยู่กันแค่สองคน 

งั้นฉันก็คงต้องไปบ้างล่ะ โชคดีนะเรนอนแอ้งจี้พูดพลางโบกมือไปมาแล้วออกจากห้องไป เผลอเดินไปชนกับบุรุษผู้หนึ่งที่ตนกำลังจะไปหาพอดีเลย 

ขอโทษครับ 

คือว่า....แอ้งจี้ยิ้มให้ก่อนที่จะเอ่ยคำพร้อมยื่นสิ่งของที่ประณีตให้ 

มีอะไรหรือค่ะคุณคิลเรนอนหันมาถามเมื่อเห็นว่าแอ้งจี้ออกไปแล้ว 

คือว่า ฉันให้คิลพูดแล้วก็ยื่นดอกกุหลาบสีแดงสดสวยมาข้างหน้า

คุณคิลค่ะเรนอนพูดอย่างซึ้งใจ ก่อนที่จะรับดอกไม้มาและยื่นกล่องช็อกฯห่อด้วยสีชมพูดตรงหน้า 

ขอบคุณนะคิลพูดด้วยใบหน้าแดง พร้อมรับกล่องมาจ้องดู ก่อนทั้งคู่จะจ้องตาแล้วคิลก็ดึงตัวเรนอนเข้ามา
กอด(ต่อจากนั้นเชิญผู้อ่านจินตนาการต่อเอง) 

มาดูทางเฟรินที่วิ่งตามคาโลมากันบ้าง 

คาโลเฟรินเรียก ไปพลางวิ่งตามไปพลาง 

.............ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ได้ยินเนื่องมาจากระยะห่าง และสายลมแรงที่พัดพาเสียงให้หายไปบวกกับความหนาวจากการที่หิมะตกคงจะทำให้ตะโกนลำบาก 

คาโล ได้ยินเปล่า หยุดก่อนเฟรินยังคงไม่ละความพยายาม จนกระทั้งมาถึงสวนหลังป้อม ที่ตอนนี้เริ่มเป็นสีขาวเพราะหิมะ ว่าแล้วเฟรินก็เห็นอะไรสักอย่างพุ่งตรงมาที่คาโล เฟรินไม่รีรอที่จะคิดพุ่งกระโดดไปพลักตัวคาโลทันที 

คาโล ระวัง!!เฟรินตะโกนลั่น ก่อนที่จะค้างอยู่กลางอากาศแล้วหล่นตุบลงมากองอยู่กับพื้น 

เฟริน!!คาโลร้องลั่นอย่างตกใจ ความเย็นชาที่ถูกสร้างขึ้นพลันหายไปหมดวิ่งเข้ามาหาเฟรินและกอดร่างนั้นเพื่อพยายามหาบาดแผล แต่ก็ไม่เจอ 

คาโลเฟรินเรียกชื่อด้วยความยากลำบาก 

..............คาโลไม่ตอบพยายามหาต้นเหตุ 

คะ...คาโล นายอยู่ไหนนะ ทำไมมันมืดอย่างนี้ล่ะเฟรินพูดด้วยเสียงที่เบามาก ๆ

ฉันอยู่นี้เฟริน นายเป็นอะไรไปนะคาโลถาม น้ำตาไหลลงมาด้วยกลัวว่าเฟรินจะเป็นอะไร 

ไม่รู้สิ รู้สึกแปลก ๆ เหนื่อย ๆ อยากนอนจังเลย ฉันมองไม่เห็นอะไรเลยคาโลเฟรินพูดแล้วก็ต้องหายใจอย่างเหนื่อยหอบ 

คำสาป ใครบางคนร่ายคำสาปที่คิดจะฆ่าฉัน นานไม่น่าวิ่งเข้ามาอย่างนี้คาโลนึกขึ้นได้ พูดออกทั้งน้ำตา 

ฮิฮิ จะตายงั้นหรือ แฮก ๆ แต่ในท้ายที่สุดฉันก็ได้ตายในอ้อมกอดนายนะคาโล แฮก ๆ อยากหลับจัง มันมืดจังเลยคาโลเฟรินพูดออกมาได้ลำบากมาก 

ฮือ ๆ ๆ ฮือเสียงเชอรี่ร้องไห้ 

เอ้า ๆ อย่าร้องมากนัก เดี๋ยวก็ตาแดงหรอก ฟังต่อเลยนะนกสีฟ้าปลอบแล้วเล่าต่อ

เฟ...รินคาโลเรียกทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่าไม่รู้จะช่วยยังไงแล้ว และคิดในใจว่าใครก็ตามที่เป็นคนทำมันจะต้องตาย 

คะ คาโล นายอย่า แฮก ๆ คิดแ แค้นเลยนะ ถึงทำ อึก ยะ อย่างนั้นไป นายก็ไม่ได้อะไร อึก ขึ้นมา แฮ่กเฟรินพูดออกมาน้ำตาหยดไหลลงอาบแก้มขาวที่เริ่มซีด 

...........คาโลไม่ตอบอะไร มีเพียงเสียงสะอื้นเท่านั้น 

คะ คาโล อ่ะ แฮก ๆ ฉันยังไม่ได้ให้ช็อกโกแล็ค...กับ..นะ นายเลย คาโลเฟรินพูดและยกมือขึ้น คาโลจับมือของเฟรินมาแนบแก้มทีมีน้ำตาไหลอาบ 

นะ นาย ร้องไห้ ยะ อย่า แฮก ๆ ร้องไห้ ละ เลยนะ คาโล ฉัน....รัก ..นาเฟรินยังพูดไม่จบก็สิ้นลมหายใจไปพร้อมกับรอยยิ้มที่ออกมาอย่างอ่อนโยนเป็นครั้งสุดท้าย 

ฟะ เฟริน ไม่จริงใช่ไหม นายอย่าเล่นแบบนี้สิ เดี๋ยวนายก็จะฟื้นขึ้นมาแล้วบอกว่าล้อเล่นใช่ไหมคาโลพูดพลางเขย่าตัวเฟรินที่หมดลม แล้วก็ต้องดึงเข้ามากอด พลันสายตาก็ไปเจอะกลับกล่องที่ห่ออย่างประณีตที่ตกอยู่ข้าง ๆ พร้อมกับมีการ์ดที่เสียบอยู่หลุดออกมา คาโลจึงหยิบขึ้นมาดู 

การ์ดนั้นเป็นรูปของตนเองและเฟรินที่ฝ่ายหญิงเขย่งตัวขึ้นมาหอมแก้ม รูปนี้คาโลจำได้ว่าเป็นรูปที่ตนไปถ่ายกับเฟรินในตอนที่ต้องออกไปซื้อของมาทำงาน แต่เฟรินกลับลากมาถ่ายด้วยกัน พอคิดถึงเรื่องวันนั้นก็พลันยิ้มออกมา แต่เมื่อสายตาไปเห็นข้อความบนการ์ดที่เขียนไว้ว่า My heart will be yours forever. ด้วยตัวอักษรสีแดง

หัวใจของฉันจะอยู่กับคุณตลอดกาล...คาโลอ่านตรงที่เป็นภาษาอังกฤษ น้ำตาที่ไหลอยู่แล้วก็ไหลหนักขึ้น 

ม่ายยยยยยยย เฟรินนนนนนนนน!!!!!!คาโลตะโกนลั่น ทุกคนรีบวิ่งมาดูด้วยความตกใจ ผู้คนที่วิ่งมาเมื่อเห็นเหตุการณ์ ต่างก็พากันหลั่งน้ำตา ทุกคนที่สนิทกับเฟรินต่างตกใจและรีบวิ่งเข้าไปหา แต่ก็ต้องกระเด็นออกมา ด้วยเขตอาคมของคาโล จึงได้แต่ทรุดตัวลงกับพื้นแล้วหลั่งน้ำตาออกมาแทน เฝ้าดูเพื่อนที่ต้องสูญเสียไปและเพื่อนอีกคนที่ตอนนี้กำลังกอดศพเฟรินที่ยิ้มอยู่ร้องไห้อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน หิมะก็ยังคงตกหนักลงมาราวกับจะร้องไห้ให้แก่เฟริน.............

........................................ 

....................... 

2 เดือนผ่านไป(เร็วดีนะ สองบรรทัด ก็ผ่านไป2เดือนยังเศร้าอยู่เลยเชอรี่,อย่านอกเรื่องน่าจะจบอยู่แล้วเห็นไหมบอกว่าอย่าร้องไห้มากนัก ตาแดงเลยนกสีฟ้า.เธอรู้ได้ไงอ่ะ ว่าฉันตาแดงเชอรี่.เอาเป็นว่าฉันรู้ล่ะกัน ดูสิเดียวก็เล่าไม่จบพอดีนกสีฟ้า) 

รุ่นพี่คาโลคะ คบกับฉันเถอะค่ะ ฉันรักพี่เด็กรุ่นน้องคนหนึ่งผมสีน้ำตาลเหมือนเฟรินพูดอย่างสั่น ๆ

ขอโทษนะคาโลพูดเพียงแค่นั้น ก็เดินพละออกมา 

สถานที่ที่ชายหนุ่มเดินมาคือสถานที่ที่หญิงสาวผู้เป็นที่รักจากไปนั้นเอง คาโลเดินมาเรื่อย ดูเหมือนจะใจลอยเสียด้วยจึงไม่รู้เลยว่ามีคนเดินตามมา สายลมพัดพาความเย็นมา ผมสีเงินปลิวไปมา คาโลหยุดเดินหลับตาลงเพื่อนึกถึงหญิงสาวผู้เป็นที่รัก 

นายนี่ก็เนื้อหอมนะ หญิงใดมาบอกรักนายมากมายแต่นายก็ปฏิเสธไปทุกรายเสียงนี้ดังขึ้นฉุดสติของคาโลให้กลับมา และหันหลังกลับไปเพื่อดูต้นเสียง 

มีอะไรหรือโรคาโลถามขึ้นเมื่อรู้ผู้เป็นเจ้าของเสียงคือใคร 

เฟรินจากไปก็2เดือนแล้วนะ แต่นายนี้ก็ใจกว้างนะ ทั้งที่จับตัวคนร้ายได้แล้วแต่นายกลับปล่อยไป คิดยังไงของนายกันแน่โรถาม 

เฟรินขอใว้สั้น ๆ แต่ได้ใจความ 

ดีจังที่นายยังทำตามที่ฉันขอเสียงหวานที่คุ้นเคยดังขึ้น คาโลและโรต่างมองหาที่มาของเสียงไม่พบอะไรเลยมีเพียงแต่รุ้งกินน้ำที่โพล่ขึ้นมา 

เฟริน เฟรินใช่ไหม อยู่ไหนนะคาโลตะโกนถาม 

ยังจำเสียงฉันได้ด้วยหรือเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง 

ฉันไม่มีวันลืมนายได้ลงหรอกเฟริน เหมือนที่นายเขียนไว้ไง ว่า หัวใจของนายจะเป็นของฉันตลอดไป หัวใจของฉันก็จะเป็นของนายตลอดไปเช่นกัน ไม่มีวันที่จะลืมนายได้หรอก เฟรินนายอยู่ไหนออกมาเถอะคาโลตะโกนบอกเป็นชุด 

5555 หายากนะเนี่ยที่คนอย่างนายจะทำอะไรแบบนี้ ฉันก็อยู่ข้างหน้านายนั้นแหละเฟรินพูดก่อนที่รุ้งตรงหน้าคาโลจะกลายเป็นละอองน้ำจับตัวเป็นรูปเฟริน 

เฟริน ทำไมนายเป็นแบบนี้คาโลถาม 

เสด็จพ่อคงจะเห็นใจนายก็เลยแสกให้ฉันกลายเป็นรุ้งมาหานายได้ในวันที่14กุมภาของทุกปีได้นะ พอดีต้องมาบอกนายก่อนก็เลยขอมาเลยนะ เดี๋ยวก็ต้องไปแล้วล่ะเฟรินบอกด้วยรอยยิ้ม 

งั้นหรือ ว่าแต่คำพูดสุดท้ายที่นายยังพูดไม่จบคืออะไรหรือ ฉันอะไรนะ พอดีฟังไม่ทันนะคาโลพูดแม้ว่า 

ใบหน้าจะเศร้าแต่ก็ยังคงมีรอยแห่งความสุข 

นายอยากรู้หรือเฟรินถามกลับแล้วลอยมาหยุดตรงหน้าคาโล พลางจับแก้มของคาโล 

............คาโลไม่พูดอะไรยังคงนิ่งแต่เฟรินก็รู้ 

ฉันจะพูดว่า ฉันรักนาย คาโล ฉันรักนายมาก ๆ เลยล่ะเฟรินพูดขึ้นเรียกรอยยิ้มจากคาโล ดวงตาสีฟ้าและ 

ดวงตาสีน้ำตาลมองสบกันก่อนที่เฟรินจะค่อยลอยไปจนกระทั้งเรียวปากของทั้งคู้ประกบกัน ฉับพลันร่างของเฟรินก็ค่อยกลายเป็นละอองฟองอากศหายไป คาโลลืมตาขึ้นก็พบว่าเฟรินหายไปแล้วจึงได้แต่ยิ้มและเฝ้าคอยปีหน้าอย่างเป็นสุข.......... 

ฮ่าว~~~ตกลงก็ไม่ได้นอนเลยเล่าเรื่องนี้ให้ฟังจนถึงเช้าเลยแฮะนกสีฟ้าบ่นขึ้นเมื่อเห็นพระอาทิตย์ขึ้น 

งั้นวันนี้ก็วันที่14กุมภาแล้วนะสิเชอรี่พูดออกมา 

อืมนกสีฟ้าตอบ 

งั้นเดี๋ยวเฟรินก็ต้องมาเชอรี่บอก พูดจบแล้ว รุ้งก็พาดผ่านตัวนกสีฟ้าไป 

นั้นไงเชอรี่ร้องบอก นกสีฟ้าจึงก้มลงมอง

เชอรี่และนกสีฟ้าต่างมองเฟรินและคาโลที่คุยกันและยิ้มให้กันอย่างมีความสุข ต่างก็สุขใจแม้ว่าทั้งคู่จะมีโอกาสได้พบกันเพียงวันนี้วันเดียวก็ตาม

****************************************************************
ในที่สุดก็จบแล้วนะคะ เฮะ เรื่องนี้เชอรี่ขอร่วมแจมด้วยนะคะ คงไม่ว่ากันน่าค่า
เอาล่ะนี้ก็สายมากแล้วเชอรี่ขอไปเที่ยวกับ....ก่อนนะคะ และขอให้เพื่อน ๆ พี่ ๆน้อง ๆทุกคนสนุกและสมหวังในวันวาเลนไทล์นี้น่าค่า บะบายค่า

ซินเจีย ยูฮี ซินนี่ ฮัวช่าย Happy Chinese New Year ค่า

มีความสุขมากนะคะ ๆ ไม่ว่าจะจีนจะไทยจะชาติไหน ๆ ก็ขอให้มีแต่ความสุข ร่ำรวยเงินทอง สุขภาพแข็งแรง ๆ ทุกท่านนะคะ แต่สำหรับคนจีนหรือผู้มีเชื้อสายจีนเห็นทีจะมีความสุขมากกว่าคนอื่น จะเป็นอะไรอีกล่ะค่ะ ถ้าไม่ใช่ ดีใจเรื่อง แต๊ะเอี่ย หรืออังเปานั้นเองว่าแต่แต่ล่ะคนได้กันเท่าไรล่ะเนี่ยก็ขอให้ได้กันเยอะ ๆ นะคะ(เขียนผิดเขียนถูกก็อย่าคิดมากกันเลยนะคะ) เอาล่ะถ้ายังไงเชอรี่ก็ไหว้ไปเมื่อเช้า ตอนนี้ขอไปอิ่มหน่ำสำราญกับเป็ด ๆ และของอร่อย ๆ ทั้งหลายต่อก่อนนะคะ ฮิฮิ

ลมหนาวโชยมา รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ อย่าลืมใส่เสื้อกันหนาวกันล่ะค่ะ อีกไม่นานก็ถึงวันวาเลนไทล์กันแล้วแล้วเราค่อยคุยกันใหม่นะคะว่าใครจะได้ดอกไม้หรือช็อกโกฯไปเท่าไร ฮิฮิ

edit @ 2006/01/28 18:05:32